Przy piwniczce (foto W. Gosztyła)
Województwo podkarpackie posiada bogatą, wielokulturową przeszłość. Tędy właśnie wiodły najważniejsze w Europie szlaki komunikacyjne i handlowe z południa na północ. W czasach cesarstwa rzymskiego był to słynny szlak bursztynowy, w czasach późniejszych – szlak winny.
Z nieodległych Węgier jechały do Polski beczki przedniego węgrzyna z tokajskich winnic. W złocistym trunku zaklęto słońce węgierskiej puszty, by schłodzone w mrocznych piwnicach cieszyło szlacheckie gardła i delikatnie uderzało do głów, nawet koronowanych.
Napełnianie bukłaków (foto: W. Gosztyła)
Dzisiaj odległość od Węgier skurczyła się do 2 godzin jazdy, wędrowcom sprzyjają liczne przejścia graniczne. Najważniejsze, drogowe przejście graniczne gminy Komańcza znajduje się w Radoszycach. Wkrótce po jego przekroczeniu znajdujemy się u podnóża Karpat na przedpolu Niziny Węgierskiej. Dalej już prosta droga na Węgry do sławnych na cały świat winnic.
Tradycje spożywania zacnego węgrzyna wskrzesza Ośrodek Turystyki Górskiej „Latarnia Wagabundy”. Na zachętę można tu skosztować znakomitego napitku, a następnie wybrać się winnym szlakiem na Węgry by zapoznać się z miejscem dojrzewania szlachetnych winnych szczepów, a także zawartością węgierskich piwnic, zakosztować nabieranych lewarem z beczki win.
Zabytkowa prasa do wyciskania winogron ( foto W. Gosztyła)
Tradycyjne receptury z czasów sprzed epoki Franciszka Józefa do dzisiaj dają świadectwo kunsztu wyrobu najszlachetniejszych trunków.
Zapadły już decyzje o uruchomieniu kolejowego szlaku Krosno – Tokaj. Na odcinku pomiędzy Zagórzem, a Łupkowem trasa wiedzie malowniczą doliną Osławy by przez Przełęcz Łupkowską oddzielającą Bieszczady od Beskidu Niskiego przedostać się na Słowację. Stamtąd na Węgry już tylko „parę kroków”.
