Kościół w Dołżycy (fot. W.Gosztyła)
Dołżyca to niewielka wioska w dolinie potoku o tej samej nazwie, na południowy zachód od Komańczy.
Nazwa (łem. Dołżycia) pochodzi od ukraińskiego słowa Dołhyj (długi) i oznacza pierwotnie długą dolinę lub wieś. W latach siedemdziesiątych przejściowo zmieniono jej nazwę na Długopole. Wieś była lokowana na prawie wołoskim w 1548 r., na mocy przywileju wydanego przez starostę sanockiego Piotra Zborowskiego. Pierwsi osadnicy pochodzili przypuszczalnie z Komańczy.
Lokacja Dołżycy zakończyła proces zakładania nowych osad w dorzeczu Osławicy. Przed ostatnią wojną wieś liczyła 68 gospodarstw w których zamieszkiwało 700 osób i dzieliła się na cztery części: Dołoszniany, Medwidiwce, Seredniany i Horiszniany. W Seredninach, tuż przy drodze stała przed wojną cerkiew p.w. św. Michała Archanioła zbudowana w 1840r. Oprócz Łemków mieszkali tu Żydzi, Cyganie oraz Polacy. W pobliżu zachował się stary cmentarz z interesującymi nagrobkami - cerkiew rozebrano w roku 1954.
W latach 1945-46 większość miejscowej ludności wyjechała do ZSRR w ramach repatriacji. Pozostałych wysiedlono na Ziemie Odzyskane.
Dołżyca (fot. P. Szechyński)
Obecnie mieszkają tu osadnicy z całej Polski, głównie z Podhala. W dawnej szkole tzw. 1000-latce znajduje się schronisko „Pantałyk” prowadzone przez Ilonę i Waldemara Szymula, tel. kom. 0602 631-337. 50 miejsc noclegowych.
W miejscu gdzie stał dawny sklep G.S. pobudowano nowy kościół rzymskokatolicki, msza o godz. 8:15. Przez wieś biegnie szlak turystyczny koloru zielonego z Komańczy (dworzec PKP) na Kanasiówkę (823m npm) czas przejścia ok. 5:30min.
W roku 2005 odbył się w Dołżycy: IV Kongres Internautów Miłośników Bieszczadów .
Układ wsi w roku 1936, wg mapy WIG
Karczma przy gościńcu Pantałyk (fot. W. Gosztyła)
W Dołżycy (fot. P. Szechyński)
Schronisko-gościniec Pantałyk (fot. P. Szechyński)
